Irene Iddesleigh

خانم راس معلمی ایرلندی بود که با پول عروسی‌اش این رمان را چاپ کرد. نثرش چنان پرطمطراق، پر از هم‌آوایی و استعاره‌های عجیب است که خواندنش تجربه‌ای بی‌نظیر می‌سازد — او هیچ‌وقت نمی‌گوید «چشم»، می‌گوید «توپ‌های دیدار».

در آکسفورد، حلقهٔ اینکلینگز — تالکین، سی. اس. لوئیس و دوستانشان — مسابقه می‌گذاشتند که چه کسی می‌تواند بیشتر بی‌خنده بخواند. خانم راس تا آخر عمر مطمئن بود نابغه است و منتقدان حسود. کتاب را باید با همین آگاهی خواند: به‌عنوان یکی از عجیب‌ترین و شادی‌بخش‌ترین کنجکاوی‌های تاریخ ادبیات.