Laughter: An Essay on the Meaning of the Comic

تز کتاب فشرده و درخشان است: خنده از «مکانیکیِ چسبیده بر زنده» می‌آید. آدمی که زمین می‌خورد خنده‌دار است چون لحظه‌ای مثل شیء رفتار کرده، نه مثل موجود زنده و منعطف.

از آنجا برگسون کارکرد اجتماعی خنده را نتیجه می‌گیرد: خنده تنبیهی است که جامعه برای خشکی و عدم انعطاف در نظر گرفته؛ نوعی تذکر.

نکتهٔ جالب اینکه خودش می‌گوید خنده نیازمند «بی‌حسی موقت قلب» است — نمی‌شود هم‌زمان همدلی کرد و خندید. کوتاه‌ترین و خوش‌خوان‌ترین کتاب برگسون.