Max Carrados

«مکس کارادوس» (Max Carrados) نخستین مجموعهٔ داستان دربارهٔ کارآگاهی نابینا به قلم ارنست برما (نام اصلی: ارنست برما اسمیت، ۱۸۶۸–۱۹۴۲) است که در ۱۹۱۴ نزد متوئن در لندن منتشر شد. شخصیت مکس کارادوس از شناخته‌شده‌ترین کارآگاهان دورهٔ ادواردی در ادبیات معمایی انگلیسی است.

کارادوس مردی ثروتمند و آگاه به سکه‌ها و هنر است که بینایی‌اش را از دست داده، اما حواس دیگرش را چنان پرورده که از نظر دقت بر بسیاری از بینایان برتری دارد. او با کمک دوستش، کارآگاه خصوصی لوئیس کارلایل، به پرونده‌هایی می‌پردازد که از سکه‌های کمیاب تا دزدی و فریب را در بر می‌گیرد.

عنوان داستان‌های کتاب، مانند «سکهٔ دیونیزیوس»، «مسئلهٔ سیگنال نایتس‌کراس»، «تراژدی در کلبهٔ بروکبند» و «بازی در تاریکی»، فضای آن را نشان می‌دهند. برای خوانندهٔ علاقه‌مند به کارآگاهی کلاسیک و معماهایی که با زیرکی و نه با خشونت حل می‌شوند، مجموعه‌ای دلنشین است.