My Lady Ludlow

«بانو لادلو» داستان بلند الیزابت گسکل است که نخست در ۱۸۵۸ در مجلهٔ «هاوس‌هولد وردز» چاپ شد. راوی زنی سالخورده است که از دوران جوانی خود می‌گوید؛ زمانی که مسافرت با کالسکه دو روز طول می‌کشید و نامه‌ها فقط سه بار در هفته می‌رسیدند.

داستان در یک املاک روستایی انگلیسی می‌گذرد و بانوی اشرافی آن، لادلو، در برابر تغییرات اجتماعی و آموزش کودکان روستا مقاومت می‌کند. نویسنده با ظرافت دو دنیای کهنه و نو را در برابر هم می‌گذارد و به کسی که نظرش تازه است هم همدلانه نگاه می‌کند.

کتاب برای دوستداران ادبیات ویکتوریایی و قصه‌های روستایی انگلیسی مناسب است. لحن آن آرام، همراه با طنز و محبت، و پیام آن دربارهٔ تغییر و همدلی است.