On the Ethics of Naturalism

«دربارهٔ اخلاق طبیعت‌گرایی» نوشتهٔ ویلیام ریچی سورلی (۱۸۵۵–۱۹۳۵) است که در ۱۸۸۵ از طرف ویلیام بلک‌وود و پسران در ادینبورگ و لندن چاپ شد. متن آن مجموعه‌ای از «سخنرانی‌های بنیاد شاو» در ۱۸۸۴ است. سورلی در آن هنگام عضو کالج ترینیتی کمبریج بود و ممتحن فلسفهٔ دانشگاه ادینبورگ بود؛ بعدها به یکی از فیلسوفان اخلاق انگلیسی تبدیل شد.

در این سخنرانی‌ها او به اخلاقی می‌پردازد که می‌کوشد خوب و بد را فقط با طبیعت و تکامل توضیح دهد؛ دیدگاهی که پس از انتشار نظریهٔ داروین و کارهای اسپنسر رونق گرفته بود. سورلی با دقت فلسفی این ادعا را می‌سنجد و می‌پرسد آیا می‌توان از آنچه هست، به آنچه باید باشد رسید؛ و آیا اخلاق می‌تواند بدون در نظر گرفتن ایدهٔ نظم یا هدف برقرار بماند.

کتاب برای دانشجویان فلسفه، اخلاق و تاریخ اندیشه که علاقه‌مند به بحث‌های قرن نوزدهمی دربارهٔ علم و اخلاق‌اند مناسب است. نثر آن آکادمیک و فشرده است و خواننده باید با مفاهیم پایه‌ای فلسفه آشنا باشد.