Only Seven Were Hanged

«فقط هفت نفر اعدام شدند» رمانی جنایی با ساختاری متفاوت از استوارت مارتین، روزنامه‌نگار و نویسندهٔ بریتانیایی، است که در ۱۹۲۹ منتشر شد. داستان در «باشگاه سرنخ» می‌گذرد، باشگاهی کوچک و انحصاری از علاقه‌مندان به جنایت که جلسهٔ ماهانه‌اش این بار با شب کریسمس هم‌زمان شده است. بیرون برف می‌بارد و اعضا پس از شام به بحث دربارهٔ قتل می‌نشینند.

دو نفر رودرروی هم قرار می‌گیرند: قاضی‌ای که پرونده‌هایی را بازمی‌گوید که در دادگاه دیده و حکمش را داده، و پیشخدمتی که پرونده‌هایی از سوی دیگر ماجرا تعریف می‌کند. هر کدام به نوبت چهار پرونده را روایت می‌کنند و پرسش اصلی آرام‌آرام شکل می‌گیرد: عدالت قانون تا چه اندازه با حقیقت همخوان است، و از میان کسانی که باید پاسخ جنایتشان را می‌دادند، چند نفر هرگز به دار آویخته نشدند؟

پس از این هشت روایت، فصل «داوری» و سرانجام فصل «قصاص» می‌آید که رشته‌ای پنهان را میان داستان‌ها آشکار می‌کند. از همین رو کتاب هم مجموعه‌ای از داستان‌های جنایی است و هم رمانی یکپارچه.

برای دوستداران داستان‌های جنایی کلاسیک، معماهای اخلاقی و ساختارهای داستانی تودرتو، خواندنی است.