Orley Farm

«مزرعهٔ اورلی» را بسیاری از منتقدان، و به گفتهٔ خودش آنتونی ترولوپ، از بهترین رمان‌های او می‌دانند. کتاب نخست در بیست قسمت ماهانه و با تصویرهای جان اورت میله منتشر شد و هستهٔ آن یک پروندهٔ حقوقی است: بیست سال پیش، پس از مرگ سِر جوزف میسن، الحاقیه‌ای به وصیت‌نامه‌اش پیدا شد که مزرعهٔ اورلی را به پسر خردسال همسر دومش می‌داد، و پسر بزرگ‌تر، جوزف میسن از گروبی پارک، هرگز آن را نپذیرفت.

اکنون لوشس، پسر لیدی میسن، بزرگ شده و سرسختانه مزرعه را اداره می‌کند، و سندی تازه یافته شده که پرونده را دوباره به جریان می‌اندازد. لیدی میسن، زنی آرام و محترم که همه او را قربانی بدخواهی خویشانش می‌دانند، ناگزیر به یاری دوستانی مانند سِر پرگرین اورم پیر و وکیلانی چون فرنیوال و چافنبراس چشم می‌دوزد. در کنار این خط اصلی، ترولوپ چند داستان عاشقانه و تصویری طنزآمیز از زندگی فروشندگان دوره‌گرد و خانواده‌های روستایی را پیش می‌برد.

قدرت رمان در همدلی پیچیده‌ای است که ترولوپ با شخصیت اصلی‌اش می‌سازد و در نگاه تیزبینانه‌اش به دستگاه دادگستری انگلیس، جایی که وکیل زبردست می‌تواند حقیقت را بپوشاند. برای خوانندگانی که رمان‌های بلند و آرام ویکتوریایی، درام دادگاهی و روان‌شناسی شخصیت را دوست دارند، کتابی پربار است.