Per Amica Silentia Lunae

«در سکوت دوستانهٔ ماه» (Per Amica Silentia Lunae) رسالهٔ کوتاهی است که ویلیام باتلر ییتس در ۱۹۱۸ منتشر کرد. این عنوان لاتین از ورژیل گرفته شده و کتاب در دو بخش به نام‌های «انیما هومینیس» و «انیما موندی» نوشته شده است.

بخش نخست به شاعر و آفرینش هنری می‌پردازد؛ ییتس از نقاب، خویشتن دیگر و تلاش هنرمند برای رسیدن به آنچه هنوز نیست حرف می‌زند. بخش دوم از روح جهان و ارواح می‌گوید و دیدگاه او دربارهٔ مرگ، خواب و تصویرهای ذهنی را به هم می‌پیوندد. نثر کتاب شعری و گاه رمزآلود است و با ظرافت از تجربه‌های شخصی و حکایت‌های ایرلندی بهره می‌گیرد.

این کتاب کلیدی برای فهم افکار ییتس در دوران پختگی شعری اوست و به‌ویژه برای خوانندگانی که با کتاب «چشم‌انداز» و شعرهای متأخر او آشنایند، مفید است. برای دوستداران شعر و ادبیات عرفانی خواندنی است.