Rosa Alchemica

«رز کیمیایی» (Rosa Alchemica) داستان بلند ویلیام باتلر ییتس است که بعدها در مجموعهٔ «رز سرّی» (۱۸۹۷) آمد. ییتس، شاعر ایرلندی و برندهٔ جایزهٔ نوبل، در سال‌های جوانی به عرفان، کیمیا و جامعه‌های رازآموز دلبستگی عمیقی داشت و این داستان از همان دلبستگی برخاسته است.

راوی، که نویسندهٔ کتابی دربارهٔ کیمیاگران است، می‌گوید بیش از ده سال پیش برای آخرین بار با مایکل رابرتس دیدار کرد و با یاران و همشاگردانش آشنا شد و شاهد پایانی تراژیک بود؛ تجربه‌هایی که او را چنان دگرگون کرد که آثارش کم‌خواننده و دشوارفهم شد. او دریافته بود که آموزهٔ کیمیاگران صرفاً فانتزی شیمیایی نیست، بلکه فلسفه‌ای برای دگرگونی همهٔ جهان به چیزی الهی و ماندگار است.

داستان در پنج بخش پیش می‌رود و جاذبهٔ آن در توصیف آیین‌ها و حالت‌های خلسه و ذهنیت هنرمندی است که میان هنر و ایمان سرگردان است. نثر آن آهنگین، پرنماد و گاه سنگین است.

این اثر برای دوست‌داران ادبیات نمادگرا، عرفان غربی و ییتس مناسب است.