The Green Helmet and Other Poems

ییتس تا این زمان شاعر مه و افسانه بود. در این مجموعه، به‌ویژه شعرهایی مثل «هیچ ترواى دومی نبود» دربارهٔ مود گان، لحن ناگهان عوض می‌شود: جمله‌ها کوتاه‌اند، صفت‌ها کم، و تلخی آشکار.

این چرخش، ییتس را از شاعری ویکتوریایی به یکی از بزرگان مدرنیسم بدل کرد — کاری که کمتر شاعری در میانسالی توانسته. همان تغییری که ازرا پاوند در همان سال‌ها همراهش بود، در این کتاب دیده می‌شود.