Songs of Kabir

کبیر، شاعر و عارف هندی قرن پانزدهم، در بنارس در خانواده‌ای از بافندگان مسلمان بزرگ شد و به روایت سنت، شاگرد رامانندای هندو بود. خود او نیز تا پایان عمر بافندگی کرد و شعرهایش را به زبان مردم کوچه و بازار سرود. سنت‌های گوناگون هندو، مسلمان و سیک او را از آنِ خود می‌دانند و برخی سروده‌هایش در کتاب مقدس سیک‌ها نیز آمده است.

این کتاب صد سرودهٔ کبیر را در ترجمهٔ انگلیسی رابیندرانات تاگور، شاعر بنگالی برندهٔ نوبل، در بر دارد که با همکاری اِولین آندرهیل، پژوهشگر بریتانیایی عرفان، فراهم شد. آندرهیل مقدمه‌ای روشن بر کتاب نوشته که زندگی کبیر، پیوندش با جنبش «بهکتی» (عرفان عاشقانهٔ هندو) و اثر شاعران عارف ایرانی چون عطار، سعدی، مولوی و حافظ بر فضای فکری زمانهٔ او را شرح می‌دهد.

شعرهای کبیر کوتاه، تصویری و پرشورند: خدا را نه در ظاهر آیین‌ها، که در دل آدمی می‌جوید، ظاهرپرستی را نقد می‌کند و از وصال با «معشوق» سخن می‌گوید. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، این زبان و این مضمون‌ها آشناست و طنین شعر عرفانی فارسی را در خود دارد.

برای دوستداران شعر عرفانی، ادبیات هند و ترجمه‌های تاگور؛ کتابی برای خواندن آرام و تأمل.