The Blue Lagoon: A Romance

«مرداب آبی» (۱۹۰۸) پرآوازه‌ترین رمان هنری دو ور استکپول، نویسندهٔ ایرلندی، است. دو کودک خردسال، دیک و امیلین، که عموزاده‌اند، همراه ملوانی پیر و مهربان به نام پدی باتن، پس از آتش گرفتن کشتی‌شان در قایقی کوچک در اقیانوس آرام جنوبی سرگردان می‌شوند و سرانجام به جزیره‌ای مرجانی و دورافتاده می‌رسند.

پدی به کودکان می‌آموزد چگونه ماهی بگیرند، میوه‌ها را بشناسند و از خطرهای جزیره دوری کنند، اما دیری نمی‌گذرد که کودکان تنها می‌مانند. رمان سال‌های رشد آنان را دنبال می‌کند: کودکانی که بی‌هیچ آموزشی از جامعه، دین یا آداب تمدن، در دل طبیعتی زیبا و گاه بی‌رحم بزرگ می‌شوند و جهان، تنهایی و سرانجام عشق را خودشان کشف می‌کنند.

استکپول خود سال‌ها پزشک کشتی بود و در اقیانوس آرام سفر کرده بود؛ توصیف‌هایش از صخره‌های مرجانی، لاگون، توفان‌ها و زندگی دریایی از تجربهٔ مستقیم می‌آید و از درخشان‌ترین بخش‌های کتاب است. در کنار آن، رمان پرسشی فلسفی پیش می‌کشد: انسانِ دور از تمدن تا چه اندازه بی‌گناه یا آزاد است؟

کتاب در زمان خود به سبب پرداختن به بیداری عاطفی و جسمی دو نوجوان بحث‌برانگیز بود، هرچند روایتش پرهیزگارانه است. از آن چند فیلم ساخته شده و برای دوستداران رمان ماجرایی و طبیعت‌گرا خواندنی است.