The Collected Poems of Rupert Brooke

روپرت بروک (۱۸۸۷–۱۹۱۵)، شاعر جوان انگلیسی و عضو کالج کینگز کمبریج، در آغاز جنگ جهانی اول به نیروی دریایی سلطنتی پیوست و در راه نبرد گالیپولی، در آوریل ۱۹۱۵، بر اثر عفونت در کشتی‌ای در دریای اژه درگذشت. غزل‌های او با عنوان «۱۹۱۴»، به‌ویژه «سرباز»، او را به نماد آرمان‌گرایی نسلی بدل کرد که به جنگ رفت.

این مجموعه شعرهای پیش از جنگ او را نیز در بر دارد: شعرهای عاشقانه و طنزآمیز، شعرهای سفرش به جزایر دریاهای جنوب و تاهیتی، و «کشیش‌نشین قدیمی، گرانچستر» که در آن با دلتنگی و طنز از دهکده‌ای نزدیک کمبریج یاد می‌کند.

متن با مقدمهٔ جرج ادوارد وودبری و یادداشتی زندگی‌نامه‌ای از مارگارت لاوینگتون همراه است، و پیوستی از شعرهایی که دیگران دربارهٔ بروک یا خطاب به او سروده‌اند نیز به این نسخه افزوده شده است.

شعرهای بروک آهنگین، روشن و سرشار از شور زندگی‌اند و برای آشنایی با شعر انگلیسی آغاز قرن بیستم و ادبیات جنگ جهانی اول بسیار مناسب‌اند.