The cynic's breviary

«دعانامهٔ بدبین» گزیده‌ای از اندرزها، کلمات قصار و حکایت‌های نیکولا دو شانفور، اخلاق‌نویس و طنزپرداز فرانسوی (۱۷۴۱–۱۷۹۴) است که ویلیام جی. هاچینسون آن‌ها را برگزیده و به انگلیسی ترجمه کرده و در ۱۹۰۲ در لندن منتشر شده است.

مترجم در پیشگفتار تصویر مردی را می‌دهد که در قرن «آزادگی اجتماعی و فلسفهٔ گفت‌وگومحور» می‌زیست و ولتر، دیدرو، خانم دو باری و بسیاری از بزرگان زمانهٔ خود را می‌شناخت: بدبینی که در محافل می‌درخشید و در عین حال رگه‌ای از خوش‌بینیِ انسان‌دوستانه داشت. دربارهٔ زادگاه و تبارش اختلاف هست و همین ابهام به چهره‌اش جذابیتی می‌دهد.

سخنان شانفور کوتاه و گزنده است و بر ریاکاری، جاه‌طلبی، ثروت، شهرت و روابط آدم‌ها انگشت می‌گذارد. خواندن این گزیده، چیزی از حس‌وحال فرانسهٔ پیش از انقلاب را منتقل می‌کند و برای دوستداران ادبیات حکمی و کلمات قصار، مثل آثار لاروشفوکو و لابرویر، جذاب است. کتاب را می‌توان تکه‌تکه و بدون ترتیب خواند.