The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte

«هجدهم برومر لویی بناپارت» را کارل مارکس در زمستان ۱۸۵۱ و ۱۸۵۲، بلافاصله پس از کودتای دوم دسامبر لویی ناپلئون بناپارت، نوشت و در ۱۸۵۲ در نخستین شمارهٔ نشریهٔ «انقلاب» یوزف وایدمایر در نیویورک منتشر کرد. عنوان کتاب به کودتای ناپلئون اول در هجدهم برومر سال هشتم انقلاب اشاره دارد. ترجمهٔ انگلیسی حاضر کار دانیل دلیون است.

جملهٔ آغازین کتاب از مشهورترین جمله‌های مارکس است: رویدادهای بزرگ تاریخ دو بار رخ می‌دهند، بار نخست چون تراژدی و بار دوم چون مضحکه. و کمی بعد: انسان‌ها تاریخ خود را می‌سازند، اما نه آن‌گونه که دلخواهشان است، بلکه در شرایطی که از گذشته به ارث رسیده است.

مارکس رویدادهای انقلاب ۱۸۴۸ تا کودتا را گام‌به‌گام دنبال می‌کند و نشان می‌دهد چگونه جناح‌های بورژوازی، خرده‌بورژوازی، کارگران و دهقانان خرده‌مالک، هر یک به دلایل خود، راه را برای مردی باز کردند که کسی جدی‌اش نمی‌گرفت. تحلیل او از دولت، از «لومپن‌پرولتاریا» و از دهقانانی که به «کیسه‌ای سیب‌زمینی» تشبیهشان می‌کند، بسیار نقل شده است.

صرف‌نظر از موضع سیاسی خواننده، این کتاب از درخشان‌ترین نمونه‌های تحلیل تاریخی و نثر جدلی قرن نوزدهم است.