The Land of Little Rain

مری آستین سال‌ها در دره‌ای خشک در شرق کوه‌های سیرا نوادا، میان «درهٔ مرگ» و صحرای موهاوی، زندگی کرد؛ سرزمینی که خودش آن را «سرزمین مرزهای گمشده» می‌نامد، جایی که «نه قانون، که زمین مرز را تعیین می‌کند». این کتاب، نخستین اثر او، چهارده جستار شاعرانه دربارهٔ همین سرزمین است و از کلاسیک‌های ادبیات طبیعت آمریکا به شمار می‌رود.

آستین از هر چیز کوچک می‌نویسد و آن را زنده می‌کند: ردپای آب در صحرا و جانورانی که آن را دنبال می‌کنند، لاشخورها و کلاغ‌ها، پیرمرد معدنچی‌ای که در پی رگهٔ طلا سرگردان است، سرزمین شوشونی‌ها، شهرک معدنی جیم‌ویل، مزرعهٔ همسایه، زن سبدبافی که هنرش با سرگذشت تلخ مردمش درآمیخته، گذرگاه‌های کوهستانی، آبگیرها، توفان‌ها و شهرک کوچک مکزیکی‌نشین تاک‌ها.

او در پیشگفتار می‌گوید به شیوهٔ نام‌گذاری بومیان آمریکا دلبسته است و بسیاری از جاها را با نام رسمی‌شان نمی‌آورد. نثرش موجز، دقیق و آهنگین است و نگاهش به بومیان، با همهٔ محدودیت‌های زمانه، همدلانه است. برای دوستداران طبیعت، صحرا و نثر ادبی، کتابی کوتاه و ماندگار.