The Man Whom the Trees Loved

«مردی که درختان دوستش داشتند» (۱۹۱۲) داستان بلند ماورایی از آلجرنون بلک‌وود (Algernon Blackwood) است که در مجموعهٔ «باغ پان» چاپ شد. بلک‌وود نویسنده‌ای بود که طبیعت را موجودی زنده و گاه تهدیدآمیز می‌دید و در این داستان این باور را به شکلی شاعرانه و نگران‌کننده پرورده است.

ماجرا با نقاشی به نام ساندرسون آغاز می‌شود که فقط درخت می‌کشد و گویی شخصیت و جان هر درخت را درمی‌یابد. دیوید بیتاکی، کارمند بازنشستهٔ اداره‌ٔ جنگل‌ها و آب‌ها، یکی از نقاشی‌های او را، به‌رغم اعتراض همسرش، با بیست گینه خریده است. بیتاکی در جنگل‌ها و بیشه‌های شرق زندگی کرده و عشقی نهان و سخت به طبیعت دارد، عشقی که شاید از اجداد اوراسیایی‌اش باشد. از همین‌جا کم‌کم خطر آرام و وسوسه‌انگیز جنگل پیرامون خانه حس می‌شود.

نوشته آهسته‌روی و فضاساز است و بیشتر از وحشت صرف، حس وهم و شگفتی برمی‌انگیزد. برای دوستداران ادبیات گوتیک و ماورایی کلاسیک و داستان‌هایی که طبیعت را شخصیتی زنده می‌بینند، از بهترین کارهای بلک‌وود است.