The Ornithology of Shakespeare

«پرنده‌شناسی شکسپیر» که جیمز ادموند هارتینگ، پرنده‌شناس و عضو انجمن‌های جانورشناسی بریتانیا، نوشته، به‌طور انتقادی بررسی می‌کند که شکسپیر در نمایشنامه‌ها و شعرهایش چه پرندگانی را و چگونه نام برده است. هارتینگ پیش‌تر «پرندگان میدل‌سکس» را نوشته بود و کتاب را جان ون وورست در سال ۱۸۷۱ در لندن منتشر کرد.

انگیزهٔ نویسنده، چنان‌که در پیشگفتار آمده، این بود که دربارهٔ شکسپیر بسیار نوشته شده، اما شارحان او کمتر طبیعت‌شناس بوده‌اند و کسی دانش او را از پرندگان نیازموده است. هارتینگ با نگاهی دقیق، هر جا نامی از پرنده‌ای می‌آید، آن را توضیح می‌دهد، با توجه به شیوه‌های رایج در زمان شکسپیر می‌سنجد و به باورها و نمادهای مردمی آن زمان پیوند می‌دهد.

نتیجه، علاوه بر ارزش علمی، نگاهی تازه به شعر شکسپیر است: خواننده می‌بیند که عقاب و جغد، چکاوک و بلبل چه مفهوم‌ها و تصویرهایی را در ذهن مردم آن روزگار برمی‌انگیخت.

برای دوستداران شکسپیر، پرنده‌نگری و مطالعات فرهنگی ادبی اثری خواندنی است. زبان آن قدیمی و با ارجاع‌های فراوان به متن نمایشنامه‌هاست.