The People of the Abyss

«مردم مغاک» گزارش مستند جک لندن از زندگی تهیدستان محلهٔ ایست‌اند لندن است. در تابستان ۱۹۰۲، هم‌زمان با جشن‌های تاج‌گذاری ادوارد هفتم، نویسندهٔ جوان آمریکایی لباس ملوانی بی‌پول را پوشید و چند هفته در میان بی‌خانمان‌ها، کارگران روزمزد و بیکاران پایتخت ثروتمندترین امپراتوری جهان زندگی کرد.

او در پانسیون‌های ارزان و خوابگاه‌های عمومی خوابید، در صف نوانخانه‌ها ایستاد، شب‌هایی را در «اسپایک» یا نوانخانهٔ موقت گذراند و برای لقمه‌ای نان کار اجباری کرد، شب‌ها همراه آوارگان در خیابان‌ها راه رفت چون خوابیدن در فضای باز ممنوع بود، و با کارگران اسکله، سربازان بازنشسته و خانواده‌هایی که به مزارع رازک کنت برای کار فصلی می‌رفتند هم‌صحبت شد.

کتاب ترکیبی از روایت شخصی، چهره‌نگاری و آمار است. لندن نشان می‌دهد که فقر در این محله نه تقصیر افراد که حاصل نظامی اقتصادی است که مزد ناچیز، مسکن غیرانسانی و بیماری را بازتولید می‌کند. فصل مربوط به روز تاج‌گذاری، که شکوه جشن را در کنار گرسنگی تماشاگران می‌نشاند، از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌هاست.

جک لندن این کتاب را از آثار محبوب خود می‌دانست. برای علاقه‌مندان به تاریخ اجتماعی، روزنامه‌نگاری تحقیقی و ادبیات اعتراض، و برای کسانی که «دختر کبریت‌فروش» و «الیور تویست» را در واقعیت می‌جویند، خواندنی است.