The Public Domain: Enclosing the Commons of the Mind

جیمز بویل، استاد حقوق دانشگاه دوک، در «دامنهٔ عمومی» (۲۰۰۸) می‌گوید همان‌گونه که هر شهروند آگاه باید دربارهٔ محیط زیست یا حقوق مدنی چیزی بداند، باید دربارهٔ مالکیت فکری نیز بداند؛ چون قواعد این حوزه چارچوب جامعهٔ اطلاعاتی را می‌سازند و سیاست‌های امروز به نظر او نامتوازن و بی‌پشتوانهٔ شواهد است.

محور کتاب «دامنهٔ عمومی» است؛ یعنی هر آنچه همگان بی‌اجازه و بی‌پرداخت می‌توانند به کار ببرند. بویل با تمثیل «جنبش حصارکشی» که زمین‌های مشاع را در گذشته از دسترس همه بیرون برد، از «حصارکشی ذهن‌های مشترک» سخن می‌گوید و خواهان جنبشی شبیه جنبش محیط زیست برای پاسداری از این میراث است.

نویسنده مسئله‌ها را با مثال‌های متنوع روشن می‌کند: فلسفهٔ نوآوری نزد جفرسون، نمونه‌برداری در موسیقی، زیست‌شناسی مصنوعی و اشتراک فایل در اینترنت. نثر کتاب برای غیرحقوق‌دان‌ها هم قابل فهم است و برای هر کسی که با فرهنگ دیجیتال، پژوهش یا آفرینش هنری سروکار دارد، مدخلی روشن به بحث حق نشر است.