The Religion of Babylonia and Assyria

«دین بابل و آشور» نوشتهٔ تئوفیلوس پینچز، آشورشناس انگلیسی و از نخستین متخصصان خط میخی در موزهٔ بریتانیا، کتاب کوتاهی است که در ۱۹۰۶ در مجموعهٔ «ادیان کهن و نو» منتشر شد. پینچز سال‌ها با لوح‌های گلی اصلی کار کرده بود و کتاب را بر پایهٔ همین متون نوشت، نه بر پایهٔ گزارش‌های دست دوم.

او دین ساکنان دره‌های دجله و فرات را، از سپیده‌دم تاریخ تا آغاز دوران مسیحی، بررسی می‌کند: خدایان بزرگ چون آنو، انلیل، ائا، مردوک، نبو، شمش، سین و ایشتار، و اینکه چگونه با دگرگونی قدرت سیاسی شهرها جایگاهشان دگرگون می‌شد؛ افسانه‌های آفرینش و طوفان، پرستشگاه‌ها و کاهنان، جادو، پیشگویی و باور به زندگی پس از مرگ.

پینچز گاه به همانندی‌های این باورها با روایت‌های عهد عتیق نیز اشاره می‌کند، که در زمان او از موضوع‌های داغ پژوهش بود. برخی خوانش‌ها و نام‌ها از آن زمان تاکنون با پیشرفت آشورشناسی بازنگری شده‌اند.

کتابی کوتاه و منظم دربارهٔ دین کهن‌ترین تمدن شهری جهان، در همسایگی بی‌واسطهٔ ایران؛ برای علاقه‌مندان به تاریخ ادیان، اسطوره‌شناسی و تاریخ خاورمیانهٔ باستان.