The Old Testament in the Light of the Historical Records

«عهد عتیق در پرتو اسناد تاریخی و افسانه‌های آشور و بابل» اثر تئوفیلوس جی. پینچز، آشورشناس موزهٔ بریتانیا، است که نخستین بار در ۱۹۰۲ منتشر شد؛ متن حاضر ویراست سوم و بازنگری‌شدهٔ ۱۹۰۸ است. در اواخر قرن نوزدهم کشف و خوانده شدن هزاران لوح میخی، شناخت جهان باستانی خاور نزدیک را دگرگون کرده بود و پینچز از کسانی بود که این لوح‌ها را از نزدیک می‌خواندند.

کتاب به ترتیب روایت کتاب مقدس پیش می‌رود و در هر فصل آن را با اسناد بابلی و آشوری مقایسه می‌کند: روایت‌های آفرینش، تاریخ پیش از طوفان، داستان طوفان و نسخهٔ بابلی آن، برج بابل و فهرست اقوام، بابل در روزگار ابراهیم، و داستان اسحاق، یعقوب و یوسف. سپس به لوح‌های تل‌العمارنه و مسئلهٔ خروج، اقوامی چون آموری‌ها و هیتی‌ها، و رویارویی عبرانیان با پادشاهان آشور مانند سناخریب و آشوربانیپال می‌پردازد.

فصل‌های پایانی دربارهٔ دوران بابلی متأخر، زندگی در بابل در دوران اسارت، و افول بابل است که به فتح آن به دست کوروش هخامنشی پیوند می‌خورد؛ پیوستی نیز دربارهٔ ستون قانون حمورابی دارد.

پژوهش‌های بعدی بسیاری از دیدگاه‌های کتاب را دگرگون کرده‌اند، اما این اثر برای علاقه‌مندان به تاریخ بین‌النهرین، باستان‌شناسی و تاریخ پژوهش‌های تطبیقی متون کهن همچنان خواندنی است.