The Satyricon

«ساتیریکون» اثر پترونیوس، درباری روزگار نرون در قرن نخست میلادی، از کهن‌ترین رمان‌های بازمانده از ادبیات لاتین است. از متن اصلی تنها پاره‌هایی پراکنده به ما رسیده و این ترجمهٔ انگلیسی دبلیو. سی. فایربو، چنان‌که در صفحهٔ عنوانش آمده، کامل و بی‌سانسور است و حتی جعل‌های نودو و مارکنا و افزوده‌های دسالاس را — که در قرن‌های بعد برای پر کردن افتادگی‌ها ساخته شدند — در خود گنجانده است.

راوی داستان، انکولپیوس، جوانی ولگرد و درس‌خوانده است که همراه دوستانش در شهرهای جنوب ایتالیا سرگردان است و از ماجرایی به ماجرای دیگر می‌افتد: درگیری‌ها، دزدی‌ها، عشق‌ها و رقابت‌ها، سفر دریایی و غرق کشتی. مشهورترین بخش کتاب «ضیافت تریمالکیو» است، شام پرتجمل برده‌ای آزادشده و نوکیسه که با هر خوراک تازه ثروتش را به رخ می‌کشد.

پترونیوس با زبانی که از گفتار عامیانهٔ کوچه تا نثر فاخر و شعر را دربر می‌گیرد، تصویری بی‌پروا و هجوآمیز از جامعهٔ روم ارائه می‌دهد؛ تصویری که برای مورخان اجتماعی گنجینه‌ای بی‌نظیر است. کتاب صحنه‌های صریح جنسی هم دارد که بخشی از هجو آن است.

پیش‌گفتار مترجم دربارهٔ دشواری ترجمهٔ زبان عامیانهٔ کهن و تاریخ ترجمه‌های پیشین هم برای علاقه‌مندان به ادبیات کلاسیک و تاریخ روم خواندنی است.