Love and Freindship

آستن این را در چهارده‌سالگی نوشت — و غلط املایی عنوان هم از خود اوست و عمداً نگه داشته شده. قالب، نامه‌نگاری است و شخصیت‌ها در هر بحران غش می‌کنند، چون در رمان‌های مد روز چنین می‌کردند.

آنچه شگفت‌انگیز است، دقت طنز یک نوجوان است: آستن دقیقاً می‌داند کجای رمان احساساتی پوچ است و بی‌رحمانه همان‌جا را می‌زند. برای کسی که «غرور و تعصب» را خوانده، دیدن ریشهٔ آن طعنه در نوجوانی نویسنده خواندنی است.