In Praise of Folly

اراسموس روتردامی، بزرگ‌ترین انسان‌گرای شمال اروپا، در ۱۵۰۹ پس از بازگشت از ایتالیا و در خانهٔ دوستش تامس مور در لندن این رساله را نوشت و با بازی با نام مور، آن را «موریای انکومیون» نامید. ترفند کتاب ساده و درخشان است: بانوی حماقت خود پشت تریبون می‌رود و در ستایش خویش خطابه‌ای می‌خواند و نشان می‌دهد که بی او نه ازدواجی سر می‌گیرد، نه دوستی پایدار می‌ماند و نه زندگی تحمل‌پذیر است.

هرچه خطابه پیش می‌رود، طنز تیزتر می‌شود: دانشمندان فضل‌فروش، حقوق‌دانان، شاعران خودپسند، درباریان و شاهزادگان، و سرانجام الهی‌دانان مدرسی، راهبان و پاپ‌ها آماج نقد قرار می‌گیرند. در بخش پایانی، لحن به «دیوانگی» ایمان مسیحی می‌رسد و جدی می‌شود. کتاب در زمان خود بسیار پرخواننده بود و نقد اراسموس از فساد کلیسا زمینه‌ساز اصلاح دینی شد، هرچند خود او هرگز به لوتر نپیوست.

این ویراست، ترجمهٔ انگلیسی وایت کنت را همراه با طرح‌های هانس هولباین، شرح حال اراسموس و نامهٔ او به تامس مور در بر دارد. «در ستایش حماقت» برای علاقه‌مندان طنز، تاریخ رنسانس و اصلاح دینی، و هر خواننده‌ای که از هجو هوشمندانه لذت می‌برد، اثری ماندگار است.