In Praise of Folly

اراسموس این را در چند روز و در خانهٔ تامس مور نوشت، در راه بازگشت از ایتالیا. ترفندش ساده و درخشان است: بانوی حماقت پشت تریبون می‌رود و توضیح می‌دهد که بی او هیچ‌چیز در جهان کار نمی‌کند — نه ازدواج، نه دوستی، نه سیاست.

نیمهٔ دوم لحن عوض می‌کند و به راهبان، الهی‌دانان و پاپ‌ها می‌تازد؛ همان بخش بود که کتاب را ممنوع کرد. اراسموس با این متن، نقدی از درون کلیسا آغاز کرد که چند سال بعد به اصلاح دینی لوتر رسید — هرچند خودش هرگز به لوتر نپیوست.