An Essay on Man; Moral Essays and Satires

این کتاب گزیده‌ای از آثار فلسفی و اخلاقی الکساندر پوپ، شاعر بزرگ انگلیسی قرن هجدهم، است: «رساله‌ای دربارهٔ انسان»، «جستارهای اخلاقی» و چند هجویه، با مقدمه‌ای دربارهٔ زندگی و سه دورهٔ کار شاعری او. همهٔ این آثار از واپسین دورهٔ زندگی پوپ‌اند، زمانی که از ترجمهٔ ایلیاد و اودیسه به پرسش‌های بزرگ زندگی انسان روی آورده بود.

«رساله‌ای دربارهٔ انسان» در چهار نامه، به شعر دوتایی‌های قافیه‌دار، می‌کوشد «راه‌های خدا را برای انسان توجیه کند»: جایگاه انسان در زنجیرهٔ بزرگ هستی، و نسبت او با خودش، با جامعه و با خوشبختی. استدلال مرکزی‌اش این است که شر ظاهری بخشی از نظمی بزرگ‌تر است که ما نمی‌بینیم و «هرچه هست، درست است» — دیدگاهی که ولتر بعدها در «کاندید» به سخره گرفت. جملهٔ مشهور «مطالعهٔ درست بشر، خود بشر است» از همین منظومه است.

«جستارهای اخلاقی» دربارهٔ منش آدم‌ها، زنان و استفادهٔ درست از ثروت‌اند، و هجویه‌ها، از جمله «نامه به دکتر آربتنات»، تیزی زبان پوپ را در نقد شاعران و بزرگان زمانه‌اش نشان می‌دهند.

پوپ پس از شکسپیر از پرنقل‌قول‌ترین شاعران زبان انگلیسی است. برای خوانندهٔ علاقه‌مند به فلسفهٔ عصر روشنگری و شعر کلاسیک انگلیسی، این مجموعه مدخلی فشرده و مناسب است.