The Uncommercial Traveller

این جستارها را دیکنز در دهه‌های پایانی عمرش برای مجلهٔ خودش نوشت. لحنشان با «طرح‌های باز» فرق دارد: عصبی‌تر، تیره‌تر و بسیار پخته‌تر.

قطعهٔ «شب‌زنده‌داری‌ها» دربارهٔ بی‌خوابی و پرسه‌زنی در لندن خالی است و از بهترین چیزهایی که دربارهٔ شهر شبانه نوشته شده. «نوانخانه‌ها» و «سردخانه پاریس» هم در مجموعه‌اند.

اینجا دیکنز روزنامه‌نگار است نه رمان‌نویس، و همین صدایش را مستقیم‌تر می‌کند. برای کسی که رمان‌هایش را خوانده، چهرهٔ دیگری از او.