The Venus of Milo

ونوس میلو، تندیس مرمرینی که امروز در موزهٔ لوور است، در ۱۸۲۰ به دست کشاورزی یونانی در جزیرهٔ ملوس پیدا شد و پس از کشمکشی میان فرانسویان و مقامات محلی، به فرانسه رسید. پل کاروس، فیلسوف و نویسندهٔ آلمانی‌آمریکایی، در این کتاب نخست ماجرای کشف را از گزارش‌های دست‌اول بازسازی می‌کند: گزارش دومون دورویل، خاطرات ویکنت مارسلوس، و طرحی که هنرمندی به نام دبه از تندیس کشید.

سپس به پرسش‌های باستان‌شناختی می‌رسد: تندیس در اصل چه حالتی داشت، دست‌هایش چه می‌کردند، و چه بر سر پایهٔ کتیبه‌دارش آمد؟ کاروس بازسازی‌های پیشنهادی گوناگون را، از ونوسی با سپر و آینه تا ونوس پیروز، کنار هم می‌گذارد و نظریه‌های تازه‌تر را می‌سنجد.

نیمهٔ دوم کتاب به خود آفرودیته می‌پردازد: معنای نام او، آیین پرستش او، چهرهٔ جنگاور او، پیوندش با ایزدبانوان بزرگ شرق چون ایشتر و عشتروت و ایزیس، و جایگاه او در هنر از دوران باستان تا رنسانس. سرودهای کلاسیکی در ستایش این الهه، کتاب را به پایان می‌برند. کتاب پرتصویر است و نمونهٔ خوبی از اینکه یک اثر هنری مشهور چه اندازه می‌تواند ناشناخته و پرسش‌برانگیز باشد.