Why a National Literature Cannot Flourish in the United States of North America

این جستار را جوزف روکیتی در سال ۱۸۴۵ در نیویورک منتشر کرد. او آن را به «نابغه‌های آمریکایی» تقدیم می‌کند و با نقل‌قولی از لابرویر آغاز می‌کند که نویسنده نباید تنها به ذائقهٔ زمان خود بنگرد. این اثر نمونه‌ای از جدل‌های سدهٔ نوزدهم دربارهٔ استقلال فرهنگی آمریکا در برابر ادبیات اروپایی است.

فصل‌ها با «مردم ایالات متحده مردمی نو نیستند» آغاز می‌شوند و در ادامه از این سخن می‌گویند که ادبیات مد روز شایستهٔ چنین ملت بزرگی نیست. نویسنده با لحنی پرشور و گاه تند، عواملی چون نبود حمایت، تقلید از اروپا و ذوق عامه‌پسند را در این وضع مؤثر می‌داند.

برای پژوهشگران تاریخ ادبیات آمریکا و علاقه‌مندان به مباحث هویت فرهنگی، این رساله سند جالبی است. باید آن را همچون دیدگاه شخصی نویسنده و محصول فضای دههٔ ۱۸۴۰ خواند، اما نشان می‌دهد پرسش «ادبیات ملی» چه‌قدر زود در آمریکا مطرح شد.