A First Family of Tasajara

نخستین خانوادهٔ تاساخارا رمانی از برت هارت، نویسندهٔ آمریکایی داستان‌های غرب و دوران هجوم طلا، است که در سال ۱۸۹۱ منتشر شد. داستان در کالیفرنیا می‌گذرد و با صحنه‌ای شروع می‌شود که طوفانی، ساختمان بلند چوبی را تکان می‌دهد و جو وینگیت به آن اشاره می‌کند.

هارت در این رمان به جامعهٔ مرزی کالیفرنیا، رقابت بر سر زمین و ثروت و جاه‌طلبی‌های خانوادگی نگاه می‌کند. لحن او ترکیبی از طنز ملایم، دقت جامعه‌شناسانه و علاقه به شخصیت‌های خاص غرب است. برخلاف داستان‌های کوتاه مشهورتر او، اینجا روایت طولانی‌تر است و بر تغییر طبقات اجتماعی و جاه‌طلبی‌های آدم‌ها تمرکز دارد.

کتاب برای علاقه‌مندان به ادبیات غرب آمریکا، رمان‌های منطقه‌ای و جامعهٔ کالیفرنیای قرن نوزدهم مناسب است.