A Treatise of Human Nature

هیوم می‌پرسد: از کجا می‌دانیم که یک چیز علت چیز دیگری است؟ پاسخش تکان‌دهنده است — نمی‌دانیم. فقط عادت کرده‌ایم که دو چیز را پشت سر هم ببینیم و نامش را علیت بگذاریم.

در ادامه، خودِ «من» را هم زیر سؤال می‌برد: وقتی به درون نگاه می‌کنیم، جز مجموعه‌ای از ادراک‌های پیاپی چیزی نمی‌یابیم. و نشان می‌دهد که از «هست» نمی‌توان «باید» نتیجه گرفت — تمایزی که کل فلسفهٔ اخلاق را عوض کرد.

خودش گفت کتاب «مرده از چاپخانه بیرون آمد». کانت بعدها نوشت که همین کتاب او را از خواب جزمی بیدار کرد.