Atlantida

«آتلانتیدا» (Atlantida) نخستین و مشهورترین رمان پی‌یر بنوا، نویسندهٔ فرانسوی، است که در ۱۹۱۹ منتشر شد و همان سال جایزهٔ بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه را برای او به ارمغان آورد. داستان در جنوب صحرای الجزایر آغاز می‌شود؛ جایی که دو افسر جوان فرانسوی، آندره دو سن‌اویت و موروانژ، برای مأموریتی اکتشافی به سوی کوه‌های هوگار اعزام می‌شوند و گام در راهی می‌گذارند که بازگشت از آن آسان نیست.

روایت به‌صورت یادداشت‌هایی است که راوی در یکی از پایگاه‌های دورافتادهٔ صحرا می‌نویسد و از همان سطرهای نخست فضایی از راز و نگرانی می‌سازد. بنوا افسانهٔ قارهٔ گم‌شده‌ای را که افلاطون در «کریتیاس» از آن یاد کرده بود، به دل شن‌های آفریقا می‌آورد و با گرمای کشنده، قافله‌ها، پایگاه‌های استعماری و رازهای باستانی درمی‌آمیزد. در بخش‌های بعدی، زنی اسرارآمیز به نام آنتینیا و تالارهایی در دل کوه، کانون ماجرا می‌شوند.

رمان از نظر فضا و ساختار با «او» اثر رایدر هگارد مقایسه شده و در زمان خود چنان پرخواننده بود که بارها به سینما درآمد. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی مری تانگ و مری راس است. خواننده‌ای که ماجراجویی‌های رمانتیک آغاز سدهٔ بیستم و داستان‌های سرزمین‌های گم‌شده را دوست دارد، با آن همراه خواهد شد.