Atlantis

«آتلانتیس» (Atlantis) رمانی است از گرهارت هاوپتمان، نمایشنامه‌نویس و نویسندهٔ آلمانی که در همین سال، ۱۹۱۲، جایزهٔ نوبل ادبیات را گرفت. داستان در ژانویهٔ ۱۸۹۲ بر عرشهٔ «رولاند»، کشتی بخار شرکت کشتیرانی آلمان شمالی، آغاز می‌شود؛ کشتی از برمن راهی نیویورک است و ماجرا از همان سفر دریایی به سرزمین تازه کشیده می‌شود.

قهرمان کتاب پزشکی آلمانی است که با زندگی شخصی دشوار و دلبستگی به زنی جوان در سفر اقیانوس‌پیما روبه‌رو می‌شود. هاوپتمان بیش از رویدادهای بیرونی به کشاکش درونی آدم‌ها، میل و تنهایی و جست‌وجوی معنا علاقه دارد؛ نام «آتلانتیس» هم به اقیانوس و هم به جهانی گمشده اشاره می‌کند.

رمان در دو بخش، با شصت فصل کوتاه در بخش اول و سی‌ویک فصل در بخش دوم، نوشته شده است. ترجمهٔ انگلیسی آدل و توماس سلتسر را بی. دبلیو. هوبش در نیویورک همان سال منتشر کرد. خواننده‌ای که از داستان‌های روان‌شناختی اروپای اوایل قرن بیستم و ادبیات آلمانی لذت می‌برد، این کتاب را جالب خواهد یافت.