Il canto di Penelope

در «اودیسه»ی هومر، پنلوپه بیست سال چشم‌به‌راه می‌ماند و در پایان، اودیسئوس دوازده کنیز خانه را به جرم هم‌دستی با خواستگاران به دار می‌آویزد. هومر این صحنه را در چند سطر می‌گذراند. اتوود همان چند سطر را برمی‌دارد و کتابی از آن می‌سازد.

راوی پنلوپه است، از جهان مردگان و با فاصله‌ای طنزآمیز از افسانه‌ای که دربارهٔ وفاداری‌اش ساخته‌اند. میان فصل‌ها، دوازده کنیز همچون همسرایان تراژدی یونانی وارد می‌شوند — گاه با ترانه، گاه با مرثیه، گاه با محاکمه‌ای که در آن اودیسئوس متهم است.

پرسش کتاب ساده و آزارنده است: این دختران چه کرده بودند؟ و چرا روایت رسمی هیچ‌وقت لازم ندیده به آن بپردازد؟

این نسخه ترجمهٔ ایتالیایی است با عنوان «Il canto di Penelope» و زیرعنوان «Il mito del ritorno di Odisseo».