Chuang Tzu: Mystic, Moralist, and Social Reformer

چوانگ تسه با تمثیل و شوخی می‌نویسد، نه با استدلال. مشهورترین قطعه‌اش رؤیای پروانه است: خواب دید پروانه‌ای است، و بیدار که شد ندانست مردی است که خواب پروانه دیده یا پروانه‌ای که خواب مرد می‌بیند.

موضوع مرکزی، نسبی بودن همهٔ داوری‌هاست: بزرگ و کوچک، سودمند و بیهوده، حتی زندگی و مرگ، همه به جایگاه ناظر بستگی دارند.

ترجمهٔ هربرت جایلز با یادداشت‌های مفصل است. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، لحن تمثیلی و طنزآمیزش آشنا خواهد بود — چیزی نزدیک به حکایت‌های عرفانی خودمان.

این نسخه ترجمهٔ کامل سی‌وسه فصل کتاب به قلم هربرت جایلز، دیپلمات و چین‌شناس بریتانیایی، است که در ۱۸۸۹ در لندن منتشر شد. عنوان فصل‌ها — «سعادت متعالی»، «یکی بودن اضداد»، «پرورش جان»، «سیلاب‌های پاییزی» — خود نشان می‌دهد که کتاب با چه پرسش‌هایی سروکار دارد: رهایی از قیدهای قراردادی، پذیرش دگرگونی، و پرهیز از جاه‌طلبی سیاسی. برای علاقه‌مندان فلسفهٔ شرق و ادبیات حکمی، و برای خواننده‌ای که از حکایت‌های کوتاه و پرمعنا لذت می‌برد، متنی دلنشین و ژرف است.