Chuang Tzu: Mystic, Moralist, and Social Reformer

چوانگ تسه با تمثیل و شوخی می‌نویسد، نه با استدلال. مشهورترین قطعه‌اش رؤیای پروانه است: خواب دید پروانه‌ای است، و بیدار که شد ندانست مردی است که خواب پروانه دیده یا پروانه‌ای که خواب مرد می‌بیند.

موضوع مرکزی، نسبی بودن همهٔ داوری‌هاست: بزرگ و کوچک، سودمند و بیهوده، حتی زندگی و مرگ، همه به جایگاه ناظر بستگی دارند.

ترجمهٔ هربرت جایلز با یادداشت‌های مفصل است. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، لحن تمثیلی و طنزآمیزش آشنا خواهد بود — چیزی نزدیک به حکایت‌های عرفانی خودمان.