دربارهٔ این کتاب

«تائو» را می‌شود «راه» ترجمه کرد و کتاب با این جمله آغاز می‌شود که راهی که بتوان گفتش، راه جاودان نیست. بقیهٔ متن، قطعه‌هایی است دربارهٔ نرمی در برابر سختی، بی‌عملی مؤثر، و اینکه آب — نرم‌ترین چیز — سنگ را می‌ساید.

پس از انجیل، پرترجمه‌ترین کتاب جهان است. بخشی از آن خطاب به فرمانروایان نوشته شده و همان بخش، کهن‌ترین رسالهٔ حکمرانی چین است. این ترجمهٔ جیمز لگ، نخستین برگردان جدی انگلیسی و با تفسیر مفصل است. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، شباهت‌های آن با ادب عرفانی ما خواندنش را جالب‌تر می‌کند.