Democracy and Social Ethics

«دموکراسی و اخلاق اجتماعی» (۱۹۰۲) نخستین کتاب جین ادامز، اصلاح‌گر اجتماعی آمریکایی و برندهٔ نوبل صلح ۱۹۳۱، است. ادامز در ۱۸۸۹ «هال‌هاوس» را در یکی از محله‌های فقیر و مهاجرنشین شیکاگو بنیاد گذاشت و سال‌ها در کنار همسایگانش زندگی کرد. این کتاب، که در مجموعهٔ «کتابخانهٔ شهروند» به ویراستاری ریچارد الی منتشر شد، حاصل همان تجربه است.

پرسش اصلی کتاب این است که در جامعهٔ دموکراتیک، اخلاق فردی کافی نیست و باید به «اخلاق اجتماعی» رسید. فصل‌ها به موقعیت‌هایی می‌پردازند که در آن‌ها این تعارض آشکار می‌شود: رابطهٔ نیکوکار و فقیر در «تلاش خیریه»، رابطهٔ پدر و مادر با دختری که می‌خواهد بیرون از خانه کار اجتماعی کند، رابطهٔ خانواده با خدمتکار خانگی، رابطهٔ کارفرما و کارگر (با بررسی اعتصاب پولمن)، روش‌های آموزش، و اصلاح سیاسی در برابر سیاستمداران محلی.

ادامز با صراحت نشان می‌دهد که نیکوکاری از بالا، وقتی معیارهای طبقهٔ متوسط را بر فقرا تحمیل می‌کند، نه اخلاقی است و نه کارآمد، و دموکراسی واقعی از شناخت و هم‌زیستی برابر می‌آید. کتاب از متون بنیادی مددکاری اجتماعی و جامعه‌شناسی عمل‌گرایانهٔ آمریکایی است و برای علاقه‌مندان عدالت اجتماعی و تاریخ اصلاحات خواندنی است.