Democracy and Social Ethics

ادامز در هال‌هاوس با مهاجران تازه‌وارد زندگی می‌کرد. این کتاب از همان‌جا آمده: فصل‌هایی دربارهٔ روابط خیّر و فقیر، کارفرما و کارگر، پدر و دختر، و معلم و شاگرد.

نکتهٔ مرکزی‌اش این است که نیکوکاری از بالا، اخلاقی نیست؛ اخلاق واقعی از برابری و هم‌زیستی می‌آید. او صریح می‌گوید که خیّران اغلب به فقرا آسیب می‌زنند چون معیارهای خودشان را تحمیل می‌کنند.

ادامز در ۱۹۳۱ نوبل صلح گرفت. این کتاب، متن بنیان‌گذار مددکاری اجتماعی مدرن است.