Each Man Kills

«هر کس می‌کشد» داستانی کوتاه از ویکتوریا گلاد است که در شمارهٔ مارس ۱۹۵۱ مجلهٔ «ویرد تیلز» به چاپ رسید و با جمله‌ای معرفی شد: «برای زنده ماندن باید از زندگان تغذیه کرد». راوی مردی است که اکنون، همه‌چیز که تمام شده، گذشته را مثل خوابی بد به یاد می‌آورد، اما عکس ماریا بر میزش یادآور آن است که خواب نبوده.

ماریا دختری کم‌حرف، رؤیایی و دارای قدرت ادعایی روانی است. او با گروه دانشجویی به اروپای مرکزی سفر می‌کند، جایی که از دیرباز با کولی‌ها، فال‌گیرها و افسانه‌های هولناک پیوند خورده است، و ناگهان خبری از او نمی‌رسد. جست‌وجوی راوی، فضای معمایی داستان را شکل می‌دهد.

این داستان برای خوانندگان ادبیات وحشت و داستان‌های مجله‌ای نیمهٔ قرن بیستم جذاب است.