Fifteen Sonnets of Petrarch

«پانزده غزل‌وارهٔ پترارک» انتخاب و ترجمهٔ توماس ونتورث هیگینسن، نویسنده و ادیب آمریکایی، است که در ۱۹۰۳ منتشر شد. هیگینسن در مقدمه‌ای دلنشین از نشستن بر ساحل خلیجی کوچک در نیوپورت و خواندن پترارک می‌گوید؛ مقدمه بر پایهٔ مقاله‌ای به نام «آفتاب و پترارک» نوشته شده است.

پترارک (۱۳۰۴–۱۳۷۴)، شاعر و انسان‌گرای ایتالیایی، بزرگ‌ترین استاد سونت در شعر ایتالیایی است و در «کانتسونیره» از عشق خود به لورا می‌گوید. هیگینسن پانزده سونت از این مجموعه را برگزیده و متن ایتالیایی را کنار ترجمهٔ انگلیسی خود آورده است. یادداشتی در پایان کتاب غلط‌های چاپی را نشان می‌دهد و شمارهٔ سونت‌ها را در «کانتسونیره» ذکر می‌کند.

برای دوستداران شعر عاشقانهٔ اروپایی، پیدایش رنسانس ادبی و مقایسهٔ ترجمه با اصل ایتالیایی کتابی کوتاه و خواندنی است. ترجمه به سبک ادبی قدیم آمریکایی است و ممکن است برای خوانندهٔ امروز کمی رسمی به نظر برسد.