Heretics

«بدعت‌گذاران» (۱۹۰۵) مجموعه‌ای از جستارهای جی. کی. چسترتون است که در آن به نویسندگان و اندیشمندان پرآوازهٔ زمانه‌اش می‌پردازد. «بدعت» برای او یعنی جهان‌بینی ناقص؛ و ادعایش این است که مهم‌ترین چیز دربارهٔ هر انسان، نگاه کلی او به جهان است، نه جزئیات کارش.

بیشتر فصل‌ها به یک چهره یا جریان اختصاص دارند: رودیارد کیپلینگ و میهن‌پرستی‌اش، جرج برنارد شاو، اچ. جی. ولز و آرمان‌شهرهایش، جرج مور، ویسلر و هنر برای هنر، روزنامه‌های زرد، و حتی «رباعیات» خیام در ترجمهٔ فیتزجرالد که چسترتون در فصلی جداگانه با نگرش لذت‌جویانه و بدبینانه‌اش درمی‌افتد. در لابه‌لای این نقدها، او دربارهٔ پیشرفت، خانواده، فروتنی، شوخ‌طبعی و ادبیات عامه‌پسند نیز سخن می‌گوید.

کتاب جنجال برانگیخت و منتقدان گفتند چسترتون فقط ویران می‌کند و موضع خودش را نمی‌گوید؛ پاسخ او سه سال بعد «ارتدکسی» شد. حتی اگر با داوری‌هایش همراه نباشید، سرعت و درخشندگی جمله‌هایش خواندن را لذت‌بخش می‌کند. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، فصل مربوط به خیام نگاهی جالب به پذیرش او در غرب است.