King Leopold's Soliloquy

لئوپولد دوم، پادشاه بلژیک، از ۱۸۸۵ «دولت آزاد کنگو» را چون ملک شخصی خود اداره می‌کرد و نظام کار اجباری برای گردآوری کائوچو و عاج، جان شمار عظیمی از مردم کنگو را گرفت. مارک تواین در ۱۹۰۵ این جزوهٔ هجوآمیز را به سود «انجمن اصلاح کنگو» نوشت تا افکار عمومی آمریکا را علیه این جنایت‌ها برانگیزد.

شکل متن یک تک‌گویی نمایشی است: پادشاه در اتاقش قدم می‌زند، جزوه‌ها و گزارش‌هایی را که دربارهٔ کنگو منتشر شده ورق می‌زند، از درز کردن اخبار به مطبوعات خشمگین است، و میان ناسزا گفتن و بوسیدن صلیب گردنش، می‌کوشد کارهایش را توجیه کند. تواین در دهان او نقل‌قول‌هایی واقعی از گزارش‌های مبلغان و کنسول‌ها می‌گذارد و هر توجیه پادشاه، چهرهٔ واقعی‌تری از او نشان می‌دهد. پادشاه به‌ویژه از دوربین عکاسی می‌نالد، تنها شاهدی که نمی‌شد رشوه‌اش داد.

این متن یکی از تندترین نوشته‌های ضداستعماری تواین و نمونه‌ای درخشان از طنز سیاسی است. برای علاقه‌مندان به تاریخ استعمار در آفریقا، تاریخ حقوق بشر و چهرهٔ کمتر شناختهٔ تواین به‌عنوان منتقد اجتماعی خواندنی است.