Landmarks of Scientific Socialism: "Anti-Dühring"

اویگن دورینگ، مدرس دانشگاه برلین، در دههٔ ۱۸۷۰ نظام فکری تازه‌ای برای سوسیالیسم عرضه کرد و در میان سوسیال‌دموکرات‌های آلمان هواخواهانی یافت. فریدریش انگلس به اصرار مارکس و همفکرانش به او پاسخ داد، اما پاسخش از حد یک ردیه بسیار فراتر رفت و به نخستین شرح جامع و نظام‌مند دستگاه فکری مارکسیسم بدل شد — اثری که بعدها به «آنتی‌دورینگ» شهرت یافت.

کتاب سه بخش دارد. بخش فلسفه به جهان‌بینی، فلسفهٔ طبیعت، زمان و مکان، اخلاق و حقوق، برابری، آزادی و ضرورت، و قوانین دیالکتیک (کمیت و کیفیت، نفی در نفی) می‌پردازد. بخش اقتصاد سیاسی، نظریهٔ «زور» دورینگ را نقد می‌کند و به ارزش، کار ساده و مرکب، سرمایه و ارزش اضافی و بهرهٔ مالکانه می‌رسد. بخش سوم، دیدگاه انگلس دربارهٔ تولید و توزیع در جامعهٔ سوسیالیستی، دولت، خانواده و آموزش است.

نسل بعدی مارکسیست‌ها، از کائوتسکی و پلخانف تا لنین، شناخت خود را از این دستگاه بیش از هر جا از همین کتاب گرفتند، و سه فصل آن جداگانه با نام «سوسیالیسم تخیلی و سوسیالیسم علمی» از پرخواننده‌ترین جزوه‌های سیاسی تاریخ شد. این نسخه، ترجمهٔ آستین لوئیس (۱۹۰۷) با مقدمهٔ مترجم است و برای پژوهشگر تاریخ اندیشهٔ سیاسی و اقتصادی، متنی بنیادی به شمار می‌رود.