Letters and Social Aims

«ادبیات و آرمان‌های اجتماعی» آخرین مجموعهٔ جستارهای رالف والدو امرسون است که در پایان ۱۸۷۵ منتشر شد. امرسون در این سال‌ها حافظه و توان کارش رو به افول بود و جیمز الیوت کابوت، دوست و بعدها زندگی‌نامه‌نویسش، با کمک الن امرسون، دختر او، سخنرانی‌ها و یادداشت‌های قدیمی‌اش را برای این کتاب مرتب کرد. عنوان انگلیسی «Letters» در اینجا به معنای ادبیات است، نه نامه.

کتاب یازده جستار دارد. «شعر و تخیل»، بلندترین آن‌ها، نظریهٔ امرسون دربارهٔ شاعر به‌عنوان کسی است که نمادهای طبیعت را می‌خواند. «آرمان‌های اجتماعی» دربارهٔ آداب و منش است، «سخنوری» دربارهٔ قدرت کلام، «طنز» دربارهٔ ریشهٔ خنده، و «نقل‌قول و اصالت» این پرسش را پیش می‌کشد که آیا اندیشهٔ کاملاً تازه‌ای وجود دارد. «الهام»، «بزرگی» و «جاودانگی» از دیگر جستارهای کتاب‌اند.

برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، جستار «شعر فارسی» گوهر این کتاب است. امرسون که از راه ترجمه‌های آلمانی شیفتهٔ حافظ و سعدی شده بود، در این جستار با ستایشی پرشور از آزادگی، رندی و شادخواری حافظ سخن می‌گوید و نمونه‌هایی از شعر او و دیگر شاعران ایرانی را به انگلیسی برمی‌گرداند.

این کتاب برای علاقه‌مندان به امرسون، فلسفهٔ ترافرازنده‌گرایی و پیوند ادبیات آمریکا با شعر فارسی خواندنی است.