Nature

«عصر ما واپس‌نگر است»؛ رالف والدو امرسون جستار «طبیعت» را با این جمله آغاز می‌کند و می‌پرسد: نسل‌های پیشین خدا و طبیعت را رو در رو می‌دیدند، چرا ما نباید رابطه‌ای اصیل و بی‌واسطه با جهان داشته باشیم؟ پاسخ او این است که طبیعت خود زبانی است که روح از راه آن با انسان سخن می‌گوید.

امرسون در فصل‌هایی کوتاه — «سود»، «زیبایی»، «زبان»، «انضباط»، «ایدئالیسم»، «روح» و «چشم‌اندازها» — کاربردهای طبیعت را از نیازهای مادی تا آموزش اخلاقی و معنوی برمی‌شمارد. تصویر مشهورش، «کرهٔ چشم شفاف»، از همین جستار است: لحظه‌ای که در جنگل، خود محو می‌شود و تنها دیدن می‌ماند.

امرسون (۱۸۰۳–۱۸۸۲)، شاعر، سخنران و جستارنویس آمریکایی، این کتاب کوچک را در ۱۸۳۶ بی‌نام منتشر کرد. «طبیعت» بنیاد جنبش تعالی‌گرایی شد و مستقیماً بر هنری دیوید ثورو، والت ویتمن و نسلی از نویسندگان آمریکایی اثر گذاشت. این نسخه از چاپ ۱۸۴۹ است.

برای فهم اینکه ادبیات و اندیشهٔ آمریکا چگونه راه خود را از اروپا جدا کرد، و برای هر کس که به طبیعت به چشم سرچشمهٔ معنا می‌نگرد، متنی آغازین است.