Letters of John Keats to His Family and Friends

جان کیتس (۱۷۹۵–۱۸۲۱) از بزرگ‌ترین شاعران رمانتیک انگلیسی بود که در ۲۵ سالگی در رم از سل درگذشت. نامه‌هایش، که سیدنی کالوین گردآوری و ویراستاری کرد و نخستین بار در ۱۸۹۱ منتشر شد، همان‌قدر که اطلاعات زندگی‌نامه‌ای می‌دهند، خود نیز از زیباترین نثرهای انگلیسی‌اند.

در این نامه‌ها که به برادرانش جورج و تام، دوستانی مثل چارلز کاودن کلارک، هایدن، لی هانت، بنجامین بیلی و جان همیلتون رینولدز و بعدها به فانی براون نوشته شده، کیتس از شعر، زیبایی، شهرت، دوستی، بیماری و عشق می‌نویسد. بعضی از مشهورترین ایده‌های او، مانند «توانایی منفی»، در همین نامه‌ها آمده‌اند. نامه‌ها به ترتیب تاریخ از اکتبر ۱۸۱۶ تنظیم شده‌اند.

خواننده در این صفحه‌ها ذهن شاعری جوان را در حال کار می‌بیند: شوخ، پر از شور و هراس، و در جست‌وجوی هنر. برای دوستداران شعر رمانتیک و کسانی که می‌خواهند بدانند قصیده‌های کیتس از چه ذهن و حالتی زاده شدند، گنجینه‌ای است؛ زبان آن نسبتاً ساده و گرم است.