Lamia

«لامیا» شعر روایی بلندی از جان کیتس است که در ۱۸۲۰ در مجموعه‌ای همراه «ایزابلا»، «شب سنت اگنس» و شعرهای دیگر منتشر شد. کیتس داستان را از افسانه‌ای یونانی گرفته است: هرمس، خدای شیفتهٔ عشق، در جزیرهٔ کرت نیمفی را می‌جوید و برای یافتن او به جنگل می‌رود.

شعر در دو بخش و با بندهای قافیه‌دار نوشته شده است. در آن موجودی افسونگر، لامیا، با ظاهر زنی زیبا مردی جوان به نام لیسیوس را در کورینت دل‌باخته می‌کند. اما شادی آنان با ورود فیلسوفی کهنسال که همه‌چیز را با نگاه تحلیلی می‌سنجد تهدید می‌شود؛ بی‌آنکه سرانجام را پیشاپیش بگوییم.

کیتس در این اثر پرسشی همیشگی را مطرح می‌کند: رابطهٔ زیبایی و خیال با تحلیل منطقی و علم. شعر پر از تصویرهای حسی و رنگی است و برای علاقه‌مندان به شعر رمانتیک انگلیسی یکی از ارزنده‌ترین نمونه‌هاست.