Omnilingual

«همه‌زبان» داستانی بلند (نوولت) از اچ. بیم پایپر است که نخستین بار در شمارهٔ فوریهٔ ۱۹۵۷ مجلهٔ «استاندینگ ساینس فیکشن» چاپ شد. گروهی از باستان‌شناسان زمینی در خرابه‌های شهری مریخی کار می‌کنند که ده‌ها هزار سال زیر خاک سرخ مدفون بوده است. تمدنی که آن را ساخته، دیرزمانی است از میان رفته و فقط ساختمان‌ها، اشیا و انبوهی نوشته از خود بر جا گذاشته است.

مارتا دین، باستان‌شناس گروه، مصمم است خط مریخی را بخواند؛ اما همکارانش، به‌ویژه یکی از باستان‌شناسان باسابقه، می‌گویند این کار ناممکن است: بدون متنی دوزبانه، چیزی شبیه سنگ رشید یا کتیبهٔ بیستون، هیچ رمزگشایی‌ای پیش نمی‌رود. داستان دربارهٔ پافشاری او، رقابت‌های حرفه‌ای درون گروه و جست‌وجوی کلیدی است که بتواند پلی میان دو تمدن بزند.

پایپر خود شیفتهٔ تاریخ و باستان‌شناسی بود و داستان را با دقت و واقع‌گرایی یک گزارش علمی نوشته است. ایدهٔ محوری آن، که اینجا لو داده نمی‌شود، چنان ساده و منطقی است که این داستان را به یکی از نمونه‌های کلاسیک علمی‌تخیلی دربارهٔ زبان و ارتباط بدل کرده و هنوز در بحث‌های مربوط به ارتباط با تمدن‌های فرازمینی از آن یاد می‌شود.

برای خوانندگان علاقه‌مند به زبان‌شناسی، باستان‌شناسی و داستان‌هایی که گره‌شان با فکر باز می‌شود نه با اسلحه، انتخابی بسیار مناسب است.