Poems of the Past and the Present

«شعرهای گذشته و حال» دومین دفتر شعر تامس هاردی است که در پایان ۱۹۰۱ منتشر شد. هاردی پس از جنجال رمان «جود گمنام» رمان‌نویسی را کنار گذاشت و باقی عمرش را وقف شعر کرد، چیزی که همیشه آن را کار اصلی خود می‌دانست.

کتاب چند بخش دارد. «شعرهای جنگ» به جنگ بوئر در آفریقای جنوبی می‌پردازند و به‌جای ستایش امپراتوری، از سوی سربازان و همسرانشان سخن می‌گویند؛ «طبل‌زن مرده» دربارهٔ پسری روستایی است که در خاکی بیگانه زیر ستارگانی ناآشنا به خاک سپرده می‌شود. «شعرهای زیارت» حاصل سفر هاردی به ایتالیا و سوئیس‌اند: جنوا، رم، آرامگاه شلی و کیتس، باغ گیبون در لوزان و کوه ماترهورن.

بخش «شعرهای گوناگون» بیش از همه اندیشه‌های هاردی را نشان می‌دهد: تردید دینی، خدایی که جهان را از یاد برده، طبیعتی بی‌اعتنا به رنج انسان، و عشق‌های ازدست‌رفته. «توکای تاریک»، سروده در آخرین روزهای قرن نوزدهم، از مشهورترین شعرهای این دفتر است.

لحن هاردی آرام، اندوهگین و بی‌ادعاست و زبانش ساده اما دقیق. برای خوانندگان شعر انگلیسی و دوستداران رمان‌های هاردی که می‌خواهند روی دیگر کار او را ببینند، خواندنی است.