The Dynasts

«سلسله‌ها» بزرگ‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین اثر شعری تامس هاردی است؛ «حماسه‌ای نمایشی» دربارهٔ جنگ‌های ناپلئونی در سه بخش، نوزده پرده و صد و سی صحنه که در فاصلهٔ ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ منتشر شد. هاردی که پس از «جود گمنام» رمان‌نویسی را کنار گذاشته بود، سال‌ها روی این اثر کار کرد.

دامنهٔ زمانی نمایش حدود ده سال است: از تهدید حملهٔ ناپلئون به انگلستان در ۱۸۰۵ و نبرد ترافالگار، از طریق اوسترلیتز، جنگ شبه‌جزیرهٔ ایبری و لشکرکشی فاجعه‌بار به روسیه، تا واترلو. صحنه‌ها از کاخ‌ها و پارلمان‌ها تا میدان‌های نبرد و میخانه‌های روستایی وسکس جابه‌جا می‌شوند و از امپراتور و پیت و نلسون تا سرباز و دهقان گمنام را در بر می‌گیرند.

نوآوری اصلی هاردی گروهی از «ارواح» ناظر است: روح سال‌ها، روح شفقت، ارواح طنز و دیگران، که از فراز رویدادها تماشا می‌کنند و دربارهٔ آن‌ها بحث می‌کنند. به باور هاردی، تاریخ را نه ارادهٔ قهرمانان که «ارادهٔ درونی» کور و ناآگاه کیهان پیش می‌برد؛ همان جبرگرایی تلخی که در رمان‌هایش هم دیده می‌شود.

هاردی خود گفته بود این اثر برای «اجرای ذهنی» نوشته شده نه صحنه. خواندنش حوصله می‌خواهد، اما برای علاقه‌مندان به شعر انگلیسی، تاریخ اروپا و فلسفهٔ هاردی تجربه‌ای بی‌همتاست.