Jude the Obscure

جود فاولی، پسری یتیم در روستای مری‌گرین، از کودکی رؤیای رفتن به کرایست‌مینستر — شهر دانشگاهی خیالی که یادآور آکسفورد است — را در سر دارد. خودش لاتین و یونانی می‌آموزد و سنگ‌تراشی پیشه می‌کند تا روزی به دانشگاه راه یابد و کشیش شود. اما ازدواج زودهنگام و نافرجامش با آرابلا، و درهای بستهٔ دانشگاه به روی کارگری فقیر، رؤیاهایش را یکی پس از دیگری می‌شکند.

دلبستگی جود به دخترعمه‌اش سو برایدهد، زنی باهوش و آزاداندیش که با قراردادهای مذهبی و اجتماعی سر سازگاری ندارد، هستهٔ رمان است. رابطهٔ آن دو، که بیرون از عرف ازدواج آن روزگار شکل می‌گیرد، جامعه را علیهشان برمی‌انگیزد.

تامس هاردی (۱۸۴۰–۱۹۲۸) این رمان را نخست به‌صورت پاورقی و سپس در ۱۸۹۵ به‌صورت کتاب منتشر کرد. واکنش‌ها چنان تند بود که اسقف ویکفیلد گفت نسخه‌اش را سوزانده و برخی روزنامه‌ها کتاب را «جود هرزه» خواندند. هاردی پس از آن رمان تازه‌ای ننوشت و باقی عمر را به شعر پرداخت.

نقد هاردی بر نهاد ازدواج و نظام طبقاتی آموزش، امروز پیشگویانه به نظر می‌رسد. کتابی تلخ و سنگین، و در شمار بزرگ‌ترین رمان‌های ادبیات انگلیسی.